เอาหละ....ไม่ได้อัพเดตเรื่องราวมานาน วันนี้พระจันทร์เต็มดวงก็เลยถือโอกาสซะหน่อย

เริ่มจากเรื่องจากรูปนี้หละกัน เดือนที่ผ่านมา มีโอกาสขึ้นไปนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อเป็นพิธีกร (น่าจะใช้คำว่าผู้ดำเนินรายการมากกว่า)

บนเวทีที่ลานสยามดิสคอฟเวอรี่....อ่า เหมือนเท่ห์นะคร้าบทั่น...แต่มาดูในรายละเอียด.......

เช้าวันเสาร์ในเดือนตุลาคม หลังจากโปรแกรมนัดช่วงเช้าผิดพลาดทำให้ต้องปรับกระทันหัน

ทำให้ต้องหากิจกรรมมาคั่นก่อนถึงการนัดช่วงบ่าย นึกขึ้นมาได้รุ่นน้องบอกว่ามันจะไปขึ้นเวทีเสวนาที่ลานสยามดิสฯ ใครว่างแวะไปเชียร์ (เป็นหน้าม้า) หน่อย อ่า....ไปถึงก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง เลยไปนั่งเท่ห์กินโดนัทแสนแพงที่สยามสักชิ้น โทรไปถามรายละเอียด สถานที่

เสียงปลายสาย "เจ๊ มาพอดีเลย ช่วยมาเป็นตากล้องให้หน่อย เอากล้องมาแต่ไม่มีคนถ่าย" ใช้งานตรูอีก

"เออๆๆ" อีก 10 นาทีก่อนขึ้นเวที โทรไปอีกรอบ "พวกแกจะกินไรมั้ย เดี๋ยวซื้อไปฝาก"นี่เป็นพี่ที่แสนดีได้อีก

"ไม่อะเจ๊ เงียบไปชั่วครู่....เออ เจ๊พอดีเลย มาช่วยเป็นพิธีกรให้พวกผมหน่อยดิ เค้าไม่ได้เตรียมให้อะ"

"@#&* ...อะไรวะพวกแก นี่จะขึ้นแล้วจะไปเตรียมอะไรทัน"

"เออน่าเจ๊ ช่วยหน่อยนะนะ"

ไปถึง พวกมันบ่นเป็นหมีกินผึ้ง "ไม่รู้ประสานงานกันยังไง นู้นก็ไม่มี นี่ก็ไม่ได้ ฯลฯ" (คอมเม้นต์ส่วนตัว แย่ๆจิงๆด้วย เสียดายเงินเลยหละ)

"เออๆๆๆช่วยก็ได้ แต่คงไม่ดีนะ เพราะฉันไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาเป็นพิธีกรในวันนี้ จะพูดเรื่องไรหละ"

"ก็ประมาณ นักวิทย์ฯคิดนอกกรอบอะไรอย่างนี้หละเจ๊ ก่อนนั่งคุยๆกัน โยนคำถามไปมาแบที่พวกเราคุยกันปกติหละ สัก 45 นาทีนะเจ๊"

"ไอ้เวร! ตรูจะเอาอะไรมาถามวะตั้ง 45 นาที หัวข้อก็ไม่มีให้แล้วมันจะไปทางไหนดีหละเนี่ย"

.....ได้คีย์เวิร์ดมาว่า "คิดนอกกรอบ" .....

ถึงเวลาขึ้นเวที.....เปิดเวที แนะนำตัว ทักทายคนดูเรียบร้อย ก็โยนคำถามไปที่ผู้ร่วมเสวนา ก็คือมันสองคน

ผ่านไป 10 นาที มีคนมาสะกิดพร้อมยื่นเศษ (เน้น..เศษ)กระดาษมาให้ ในกระดาษมีข้อความว่า

พิธีกรช่วยประกาศด้วยคะ ข้อความ "ขณะนี้เป็นการถ่ายทอดสดจาก (สถานที่)โดย(คณะผู้จัด)...เป็นรายการเสวนาหัวข้อ

"เด็กไทยสมองใส หัวใจไอที" อ้าว....เวรไหนมันบอกว่าคุยประเด็น "คิดนอกกรอบ" ทำไมข้างล่างมาบอกให้ประกาศว่าหัวข้อนี้ งานเข้าเอาไงดีตรู

เอาวะก้อพยายามมากมายจะเชื่อมไปให้ถึงคำว่า "ไอที" มันกดดันมากนะการทำดำเนินรายการที่ไม่รู้ประเด็นของเวที "ฮ่วย"

ผ่านไปอีก 20 นาที  เจ้าหน้าที่ข้างล่างชี้นิ้วไปมา 'อะไรอีกวะ' นึกในใจ เหมือนเค้าพยายามจะให้เราประกาศอีกครั้งกะไอ้เศษกระดาษที่ให้เรามา

เราก็รอจังหวะพูดอีก พออ้าปากพูด ไอ้คนที่บอกก็ยกนิ้วลง ส่วนไอ้ตากล้องก็โบกมือไปมา คล้ายบอกว่าอย่าพูด 'อะไรกันวะนี่ ประสานงานกันขั้นเทพมาก'

จากนั้นเวลาที่เหลือข้าพเจ้าก็มิได้สนใจอะไรอีกต่อไป ไม่สนแล้วโว้ย ตรูจะถามอย่างงี้หละ พูดเรื่องนี้หละ จนหมดเวลา พิธีกรหลักขึ้นต่อเพื่อเปลี่ยนเวที

เสียงตามหลัง "ขอบคุณมากนะครับกับการเสวนาในหัวข้อ "นวตกรรมกู้ชาติ" "....เฮ้ยยยยตกลงนี่ตรูขึ้นไปพูดเรื่องอะไรบนเวทีแน่วะ

ปล.ไม่อยากบอกว่าเป็นงานอะไร จัดโดยใคร เพราะมันรู้สึกเสียดายเงินภาษีเป็นกำลัง บ.ออร์แกนไนท์ที่เข้ามาก็ประสานงานกันได้ไม่ดี งานใหญ่แต่การจัดการไม่ดี ไม่ได้บ่นเพราะคิดว่าตัวเองจะทำได้ดีกว่าเค้า เพียงแต่คิดว่าถ้ามีปัญหาเอาเงินมาจัดงานใหญ่ขนาดนี้ ก็น่าจะให้มันออกมาดีกว่านี้ได้

อย่ามาด่านู๋กลับเลยว่า "ดีแต่บ่น ให้แกทำก็ไม่มีปัญญาหรอก" เอาไว้งานหน้าถ้าพวกพี่เตรียมงานได้ดีกว่านี้ก็ให้โอกาสนู๋ใหม่หละกัน

ถ้าพี่ทำดีได้ นู๋ก็คิดว่ามีดีไม่แพ้กัน 55555